Loading...

ARCHITEKTURA MONUMENTALNA I SAKRALNA


MIĘDZYNARODOWY KONKURS - POMNIK OFIAR KATASTROFY SMOLEŃSKIEJ W WARSZAWIE - 2017.
MOJA PRACA ZNALAZŁA SIĘ WŚRÓD 9. PRAC ZAKWALIFIKOWANYCH DO 2. ETAPU.




ZBLIŻENIA PLANSZY IDEOWEJ:















































MODEL 1:75 - PŁYTA MDF GRAWEROWANA LASEROWO, WYDRUK 3D MALOWANY RĘCZNIE, PLEKSIGLAS SZLIFOWANE I MALOWANE RĘCZNIE







OPIS:

1. KONCEPCJA IDEOWA

Widok rozbitego samolotu miał w sobie coś uniwersalnego i profetycznego – obrazującego rozpad, chaos w ogóle: od rozpadu samej maszyny, przez rozczłonkowanie ciał ofiar, „zawalenie się świata” dla najbliższych poległym, aż po następujące na naszych oczach rozbicie tożsamości narodu, wartości świata zachodniego, dekadencję kultury, schyłek spójnych społeczeństw...

Pierwszy „rozpad” to Wielki Wybuch – rozczłonkowanie wszechświata – od najmniejszej cząstki, skupionej w swojej zamkniętej nieskończoności i pełni, do ogromu kosmosu – powstania przestrzeni i czasu. Pozorne „rozbicie” przez pomnożenie to wspaniały akt twórczy, który wciąż pozostaje dla nas tajemnicą... Później jednak – obok konstruktywnego mnożenia i dodawania – pojawiła się siła podziału i wykluczania, dążąca do destrukcji. Dzisiaj wydaje się, że wszechświat przyśpieszył w swojej dezintegracji. Taki jest stan naszej rzeczywistości. Smutny gest szaleńczego rozpadu chyba najlepiej go obrazuje.

OSTATECZNIE JEDNAK UNICESTWIENIE NIE JEST NASZYM PRZEZNACZENIEM.

Przede wszystkim istnieje przecież siła scalania. Rozrzucone w pozornym chaosie cząstki pochodzą z jednego Źródła i do Niego dążą. Rozbity świat zmierza do pierwotnej jedności i harmonii. Choć już w innym kształcie, wraca jednak do uporządkowania i pełni. Z chaosu wielości informacji, emocji, kłamstw, manipulacji, pogardy, rozdarcia nasz świat zmierza do spokoju, prawdy, wyjaśnienia, światła... Ten obraz jest może jeszcze bardziej prawdziwy dla dzisiejszych czasów, choć pozostaje nieco ukryty...

Dwie przeciwne siły: rozpadu i scalenia, działają więc równolegle, przenikając się na naszej ziemi. Projektowany pomnik obrazuje je obie – przypomina o rozbitym samolocie i świecie po katastrofie, a jednocześnie ukazuje przyszłość, jakiej sobie życzymy: harmonię, jasność, prawdę, jak i poskładane na powrót części samolotu, ciała poległych, tożsamość narodu, poczucie wspólnoty wartości. I to się stanie...

Nie pozostaje bez znaczenia samo miejsce, w którym pomnik ma powstać. Warszawa jest przecież miastem, które zostało zupełnie rozbite i zniszczone, a następnie odbudowane w nowej formie i tworzy dzisiaj nową całość, ciągle pozostając w budowie.

2. KONCEPCJA ZAGOSPODAROWANIA TERENU

Części pomnika ustawione zostały na przecięciu trzech osi urbanistycznych: Saskiej, ul. Krakowskiego Przedmieścia oraz ul. Karowej – z podkreśleniem głównej – od Grobu Nieznanego Żołnierza, przez kulminacyjną cześć projektowanego pomnika, do przeniesionej rzeźby B. Prusa. Ściany pomnika jakby okalają tę oś i zamykają ją, tworząc plac na jej końcu, który mieści ok. 1500 dość luźno stojących osób (nie licząc przestrzeni przyległych). W samej osi ukazano pełne niepokoju rozdarcie między dwoma największymi elementami pomnika, jednocześnie przedstawiając dążenie do scalenia w płaszczyźnie białych trójkątów. Trzy drzewa iglaste, stojące obecnie za przedstawieniem B. Prusa, zostaną (w miarę możliwości) przeniesione i będą tworzyły południową „ścianę” placu.

Z rozłupanej skały w centralnej części pomnika wyłania się obraz czystego kryształu w kształcie symbolicznej figury doskonałej – piramidy zbudowanej ze szklanych trójkątów, powstałych z podziału kwadratu.

Dwie linie niskich elementów, zwróconych ku dominancie pomnika, ułożono wzdłuż ciągów pieszych – Krakowskiego Przedmieścia oraz głównej ścieżki skweru. Wejście w przestrzeń rozrzuconych części, jakby fragmentów rozbitej maszyny, jest też pierwszym spotkaniem z Tymi, którzy zginęli pomiędzy odłamkami samolotu... Rozproszone cząstki przenikają skwer, a jednocześnie kierują uwagę ku centrum pomnika.

 

3. PRZYJĘTE ROZWIĄZANIA PLASTYCZNE I MATERIAŁOWE

Uwydatnienie najważniejszego punktu pomnika osiągnięto przez zastosowanie najwyższej i najbardziej masywnej formy oraz jedynej wśród wszystkich elementów krawędzi pionowej – osi wertykalnej, porządkującej przestrzeń, tworzącej mocny narożnik placu zamykającego oś. Uwagę skupia także punkt kulminacyjny ze szklaną piramidą, ku której zwrócone są wszystkie elementy kompozycji, oraz szklaną posadzką, nieco wyniesioną nad poziom terenu, służącą do ustawiania na niej zniczy. Pomiędzy kilkoma największymi elementami pomnika tworzą się różne napięcia przestrzenne i wnętrza urbanistyczne, zachęcające do obejścia dookoła centralnej części, co dodatkowo podkreśla jej wyjątkowe znaczenie.

Pomnik zaprojektowano w konstrukcji żelbetowej z betonu architektonicznego o specjalnie otworowanej fakturze, sugerującej rozpad, oraz z materiału przypominającego biały marmur - gresu lub spieków kwarcowych o spójnym rysunku użylenia – odnoszącego do kanwy scalenia. Marmur to materiał szlachetny o symbolice grobowcowej, kojarzony z czcią zmarłych. Beton – surowy, porowaty – przypominać ma skałę lub zastygłą lawę. Piramida to fasada szklana na profilach stalowych. Za taflami szkła umieszczono imiona i nazwiska poległych w katastrofie wraz z ich tytułami i datami urodzenia. W tym celu zastosowano litery z aluminium anodowanego o wysokości ok. 4 cm. Napis z 31. liter blokowych: „OFIAROM TRAGEDII W SMOLEŃSKU Z 2010 r.” zaprojektowano w stali nierdzewnej satynowanej – wszystkie litery w kolorze szarym.






KONKURS ZAMKNIĘTY - PRZEBUDOWA KOŚCIOŁA ŚW. MICHAŁA ARCHANIOŁA WE WROCŁAWIU (NIEROZSTRZYGNIĘTY) 2004 WRAZ Z: PIOTR KMIECIK